–
The original English version: Dear Refugee, my life must go on..
This poem appeared originally in The Saaranga Magazine HERE.
–
నన్నల్లుకున్న వెచ్చని కార్డిగన్,
మెత్తని నా అరచేతుల మధ్య పొగలు కక్కే ‘లికరస్’ టీ………..
పౌర హక్కుల్ని పగటికలలుగా కనేందుకు
ఈ నేపథ్యం సహజంగా లేదూ?
నువ్వూ, నేనూ పంచుకున్న ఆకాశం కప్పు క్రింద,
నా గది కిటికీ లో నీ వైపు నుంచి తళుక్కుమంటూ నడిచొస్తున్న నక్షత్రాలు!
కానీ, దైన్యంతో అలసిన నీ ముఖంలోని కన్నీరు మాత్రం
ఈ నేల మీద అగోచరంగానే ఉంది.
తల మీద కప్పుకోసం నువ్వు పేర్చుకుంటున్న క్షణకాలపు ఏర్పాట్లలోనే
నీ జీవితపు చిత్రాలు సాక్షాత్కరిస్తున్నాయి.
అవునూ, అందరికీ ఇంద్రధనస్సుల్ని పట్టుకొచ్చే వాన చినుకులు
నీకు మాత్రం దుఃఖాన్నెందుకిస్తున్నాయి?
ఇక్కడ, నా ఇంటి సింక్ లో స్వచ్ఛమైన నీటి ప్రవాహం మధ్య
గులాబీలను శుభ్ర పరుస్తున్నాను, ముళ్లని జాగ్రత్తగా తప్పించి మరీ….
అక్కడ, నువ్వు దాటుతున్న భౌగోళిక సరిహద్దు ఇనుపకంచై
నిలువునా చీర్చి, నీ శరీరం మీద ఎర్రెర్రని గులాబీల్ని ముద్రిస్తోంది!
ఇక్కడ, నా పెరట్లో జారుడుబల్లలు నిశ్శబ్ద గీతాల్ని ఆలాపిస్తున్నాయి,
పసితనం వదిలి నా పిల్లలు పెద్దరికాన్ని తొడుక్కుంటున్నారు!
అక్కడ, మెర్రీ గోరౌండ్ చుట్టూ కేరింతలైన బాల్యం
అదాటున వచ్చిన యుధ్ధం తాకిడికి చెల్లాచెదరై దుమ్ముగొట్టుకుని గుట్టలై పడుంది.
రాజకీయాలొద్దులే, వాటిని ప్రక్కన పెడదాం.
నేనిక్కడ ఇలా ఉన్నందుకు సదా కృతజ్ఞురాల్ని!
కానీ, నువ్వింకా అక్కడే ఉన్నావన్న వాస్తవం
నన్ను అపరాధిని చేస్తోంది!
ఆకాశం క్రింద ఓ ఆచ్ఛాదన కోసం,
నీ కుటుంబానికి ఓ పూట కడుపు నింపటం కోసం అన్వేషిస్తుంటావ్!
నేను మాత్రం, విలాసంగా
‘గాక్ మోలే’ లో అందమైన రూపులు తొడుక్కున్న చిప్స్ ని నంజుకుంటున్నాను!
ఏదీ, ఈ రాత్రి కాస్త కనురెప్పలు మూత పడేందుకు
రెండు మాత్రల సాయం తీసుకుంటాను.
చెవులు దద్దరిల్లిన యుధ్ధ విమానాల మ్రోతతో రాత్రిని నిద్ర పుచ్చిన నువ్వు,
తెలవారి ఇంకా బ్రతికే ఉన్నందుకు విస్తుబోతావ్!
రేపు నేను తీరిగ్గా సముద్రంలో
చేపలు పట్టేందుకు వెళ్తానేమో.
ఏ అర్థ రాత్రో సరిహద్దు దాటే నిన్ను
ఆ ఉప్పు నీటి ప్రవాహాలు అమాంతం మింగేస్తాయేమో!
తల దాచుకునే నీడ కోసం
ప్రపంచం ఆ చివరికంటా వెదుకులాడే నువ్వు
ఎంత తీరిక లేకుండా ఉన్నావో!
చిత్రంగా, నేనూ అంతే తీరిక లేకుండా ఉన్నాను తెలుసా?
‘నువ్వెక్కడికి?’
అన్న నీ ప్రశ్నకి
జవాబిచ్చే సమయం నాకు లేదు, నిజం!
ఈ జీవిత చక్రం ఆగాలి కదా ముందు!
అప్పుడప్పుడు నన్ను ఒంటరితనం కమ్ముకున్నప్పుడు,
దేవుణ్ణి వెదికేందుకు ఓ క్షణం విరామం తీసుకుంటాను.
సముద్రానికావల ఉన్న నిన్ను ప్రేమిస్తున్నానని
మరికాస్త బిగ్గరగా చెప్పాలనుకుంటాను!
నీలాగే దిగులు పడుతుంటాను,
పిల్లల కోసం….
అయితే, స్వేచ్ఛా విహంగాలై,
హద్దులెరుగక పరుగెడుతున్న వారికోసం సుమా!
సమాజం పిలుస్తోంది,
నీ హక్కులకోసం తనతో కలిసి పోరాడేందుకు రమ్మని!
‘ఉష్… ముందు నా ఇల్లు చక్కబెట్టాలి కదా’ అంటూ జోకొడుతున్నాను.
ఎవరు కాదనలేనిది కదూ ఈ అస్త్రం?
తెలుసు, ప్రశాంతంగా బ్రతికేందుకు
నువ్వు పడే యాతన,
నీ పట్ల నాకు ప్రేమ లేకపోలేదు.
అవును, అపరిచితుల్ని ఎవరినైనా నేను అచ్చం ఒక్కలాగే ప్రేమిస్తాను!
మనం స్నేహితులమన్న నీ అభిప్రాయాన్ని నీరుకార్చనీ,
నా గుమ్మంలో కొచ్చిన నీ ముందు
నేను ఏనాడూ నీ హక్కుల కోసం
పోరాడనేలేదన్నట్టు నటిస్తాను.
ఎందుకో తెలుసా?
నేను నేనే!
నాకు అంతా నేనే!
నీలాటి వేలాది మంది నాకేమీ కారు కనుక!
–
Original Poem Translated By: Nadella Anuradha
– 0 –
About The Author
నా పిల్లలకి అ, ఆ లు నేర్పే క్రమంలో ఆ అక్షరాలతో వాళ్ల అందమైన ప్రయోగాలు నన్ను బోధన వైపు లాక్కెళ్లాయి. నా భవిష్యత్తు ఇంత అందంగా వాళ్లే రాసేరనిపిస్తుంది. వాళ్లకేమివ్వగలను? నేను నేనుగా మిగిలే ప్రయత్నంలో సహచరుడి చిరునవ్వూ తోడుంది.
ఇంతకీ …………….ఇదీ నేను.
Poetry
Too Dark to Have a Name – A Poem About Shadow, Silence, and the Unspoken
- I have the choice of being constantly active and happy or introspectively passive and sad. Or I can go mad by ricocheting in between. ~ Sylvia Plath - In day with sun, bright with light,One gleams with warmth, and delightWhen darkness comes,...
Still Standing, Still Standing.. – A Poem Read by Rachana
- Want To Listen To The Article Instead? - The below is a first person account of a village tree who lost the friendship of a small boy to the big charm of the city.. - At day break, I wait for your shrill cries of laughter...
I’m Mortal – A Poem by Rachana
- The embers remind me of my body,These logs with their withered skin,Are turning into ash as I watch. The same crackling noisesThat my fat will make,When I will burn along the Ganga. Most people want to live a 100 yearsYet, not know what to do on a lazy Sunday...
My India by Swami Paramahamsa Yogananda: Timeless Wisdom on Indian Culture and Spirituality
- Not where the musk of happiness blows,Not where darkness and fears never tread;Not in the homes of perpetual smiles,Nor in the heaven of a land of prosperityWould I be bornIf I must put on mortal garb once more. Dread famine may prowl and tear my...
The Ultimate Guide to Rachana Nadella-Somayajula’s Essays, Fiction, and Poetry – Complete List Inside!
Aut Viam Inveniam Aut Faciam I will either find a way, or make one.
Love Made Me Do It – A Poem by Rachana
I wrote this poem as an elegy to the invisible humans among us. I carry the moral dissonance of my own privilege - moving through life with both love and rage. That, I suppose, is the lifelong conundrum of my existence. - Want To Listen To The Article...
You Don’t Die Once – A Poem by Rachana
I’ve written this from the perspective of a mid-lifer, about how we get infinite chances at reinventing ourselves only if we’re looking for those opportunities. My children play video games and they have this permadeath feature where you can “press reset” repeatedly....
12 Powerful Ways to Write a Poem That Inspires Readers and Sparks Action
Great Ways To Write A Poem 1. A great poem must inspire every reader to act.2. It should feel relevant, and the concept must have universal appeal.3. It’s a piece of art, so show your uniqueness with it.4. Life’s already a huge puzzle, so don’t lead your reader...
Master the Art of Writing: Top Storytelling Hacks and Life Essays to Inspire Your Next Piece
On How To Write. “To me, a short story is a conversation between writer and reader, since only the writer can speak, she must take care to respect the reader, to avoid telling him what to think, to say as little as possible and imply the rest with metaphor,...
How Writing Poetry Helps You Overcome Life’s Challenges and Heal Emotionally
A Poetry AnthologyHi, welcome. In these poems, I’m insisting on hope, love, and heartbeats right in the face of whatever darkness or doubt surrounds us. These lines hold moments of wonder, ache, defiance and the unrelenting joy of simply being alive. Sadness,...
Discover the Magic of Dervish Dances and Rumi’s Poetry in Istanbul’s Communal Spirit
https://youtu.be/1eoqIE3g_VI - Want To Listen To The Article Instead? - Yesterday I was clever, I wanted to change the world. Today I’m wiser, so I’m changing myself. – Rumi - The steep roads of old town Sultanahmet-Sirkeci in...
Top Book And Movie Recommendations for Adults Who Want to Thrive and Succeed in Life
- "I write for kids, and kids tend to be optimists. Even when the book has a dark theme, it's always through the eyes of a fictional hero, a young person with integrity, someone a reader can identify with and in turn find a kind of integrity and power in...
Original is good.
The Telugu version is much better. The English version seemed lackluster and with mind boggling neologisms (undead) and head spinning analogies (life’s treadmill).
Small piece of advice, try, just try once, to write for yourself….. not to make a point, not to be riveting or intellectual or without embellishing or trading simple words for fancy synonyms….. may be you will then understand how liberating and spiritual an experience the art of writing can truly be.